Kolejna w serii publikacji wydawanych przez Międzynarodowe Centrum Kultury pod egidą Eurośródziemnomorskiej Fundacji Dialogu Kultur im. Anny Lindh, promującej wzajemny szacunek, zrozumienie i dialog międzykulturowy pomiędzy państwami Unii Europejskiej, Bałkanów i Afryką Północną oraz Bliskim Wschodem. Dotychczas ukazały się: Kultura w dialogu (2009) oraz W stronę nowej wielokulturowości (2010). MCK jest polskim koordynatorem Fundacji.

Autorzy tekstów:
Jerzy Axer, Ewa Bal, Adam Balcer, Andrzej Borowski, Irith Cherniavsky, Witold Dobrowolski, Jarosław Dumanowski, Marek Dziekan, Katarzyna Górak-Sosnowska, Katarzyna Jarecka-Stępień, Robert Kusek, Anat Lapidot-Firilla, Tuomo Melasuo, Piotr Nykiel, Konrad Pędziwiatr, Jacek Purchla, Anna Raduchowska-Brochwicz, Joanna Sanetra-Szeliga, Magdalena Ujma, Justyna Zając

[…] Stawiając tytułowe pytanie tak skrajnie, przekornie, a nawet prowokacyjnie, autorzy stworzyli okazje do refleksji nad różnymi aspektami relacji Polski nie tylko do Morza Śródziemnego i krajów tego regionu, ale przede wszystkim do cywilizacyjnej tradycji śródziemnomorskiej, niewątpliwie najważniejszej dla dziedzictwa europejskiego i kultury Zachodu. […]

Z książki wyłania się bardzo ciekawy obraz relacji politycznych i kulturowych, trwających przez wieki i mających znaczny wpływ na kulturę i historię Polski i Europy Środkowej. […] Nasze oddziaływanie na region Morza Śródziemnego było minimalne. Natomiast wpływ Śródziemnomorza na naszą kulturę i tożsamość miał znaczenie zasadnicze, przesądzające o naszym rozwoju cywilizacyjnym i w tym sensie nie można zrozumieć Europy Środkowej i Polski bez Morza Śródziemnego. Czy z tego należy wyciągnąć wniosek, że Polska należy kulturowo i tożsamościowo do Śródziemnomorza? To ciągle pytanie otwarte, ale ta publikacja z pewnością przybliży czytelnika do odpowiedzi i zainspiruje.
Z recenzji wydawniczej prof. dr hab. Zdzisława Macha