Książka Edward Hartwig. Fotografiki wydana przez Fundację im. Edwarda Hartwiga jest pierwszą próbą rewizji twórczości artysty, który z jednej strony określany był jako najsłynniejszy polski fotograf, z drugiej natomiast nie doczekał nigdy swojej monografii.

Autorzy tekstów przyjrzeli się różnych aspektom działalności i biografii Hartwiga. Łukasz Gorczyca przeanalizował ważne pole aktywności fotografa, jakim było tworzenie i wydawanie książek fotograficznych, poczynając od kanonicznej Fotografiki z 1960 r. Adam Mazur pochylił się nad złożonym pojęciem fotografiki, jego znaczeniu w twórczości Hartwiga i w szerszym kontekście polskiego pola fotografii przed- i powojennej. Karolina Puchała – Rojek analizuje ważne i skrajnie różne od siebie momenty we wczesnej biografii fotografa: szczęśliwy okres studiów fotograficznych w Wiedniu i dramatyczny czas zesłania do obozu w Jogle. Ważnym rozdziałem twórczości Hartwiga była fotografia teatralna, której swój tekst poświęciła Weronika Kobylińska – Bunsch. Marika Kuźmicz analizuje podejście Hartwiga do fotografii jako medium.