Pozycje tego rodzaju jak Filmowy neomodernizm należą do rzadkości na rynku wydawniczym, zarówno polskim, jak i światowym. Próba syntezy zjawiska stricte współczesnego jest przedsięwzięciem nader śmiałym i ambitnym.
Neomodernizm nie jest epoką zamkniętą i Rafał Syska nie próbuje dokonać tego, co tradycyjnie nazywa się podsumowaniem. W swoim postępowaniu badawczym ujmuje dokonania, realizacje i spełnienia, wbrew przeświadczeniu, że nie jesteśmy zdolni do tego, by trafnie i w pełni opisywać świat, w którym żyjemy, jego "tu i teraz".