Transformacja ustrojowa wiązała się nie tylko ze zmianami w sferze politycznej, gospodarczej i społecznej, ale przyniosła również ukształtowanie nowej ikonosfery. W jaki sposób proces ten wpłynął na tytułowe dyscypliny – modę, architekturę i projektowanie? Zebrane w książce teksty pozwalają prześledzić rozmaite aspekty tych zależności.

Autorzy pokazują, że architektura, moda i rodzący się rynek reklamy doby transformacji nie tylko tworzyły jej obrazową przestrzeń, ale także dostarczały namacalnych uzasadnień dla przyjętego kierunku przemian. Kolejne teksty wydobywają charakterystyczne dla tych czasów przekonanie o „niekwestionowanej” konieczności modernizacji utożsamianej z doktrynalnym kapitalizmem, pogoni za mitologizowanym i idealizowanym Zachodem oraz ciągłego potwierdzania swojego (niepewnego) miejsca w nowym ekonomicznym i ideologicznym porządku.

Zebrane w książce analizy omawiają procesy zapoczątkowane już w latach osiemdziesiątych, a dominujące w następnej dekadzie. Rok 1989 jest w tej perspektywie datą zaledwie symboliczną, która więcej przysłania niż wyjaśnia.

„Guy Laroche made in Bytom”, „szyldziarz”, „szwagier z Corelem”, „człowiek z czarną reklamówką” – to tylko niektórzy bohaterowie tej książki. To między innymi oni przypominają o aspiracjach, wyobrażeniach i wspomnieniach związanych z transformacją ustrojową w Polsce. Temu samemu celowi służy wizualny apendyks złożony z cyklów fotograficznych Olgi Drendy, Piotra Idema i Tadeusza Rolkego.