„To drugie wydanie Lewych stron widoków (pierwsze ukazało się dekadę temu) rozszerzyłem o blisko setkę wierszy. Sto wierszy więcej na stulecie urodzin poety? Równy jubileusz bywa istotnym momentem recepcji, kiedy to krytyka dostaje pretekst, aby przyjrzeć się poecie ponownie i określić, czy przyszłości będzie z nim po drodze i czy ta przyszłość coś mu wróży. […]

Wybierałem i układałem wiersze w zasadzie zgodnie z chronologią książkową. Chciałem, żeby wybór i układ pełniej niż wcześniejsze wybory poezji Jerzego Ficowskiego oznaczył mapę jego zainteresowań, żeby książka pokazywała, jak kształtował się język, którym wiersze mówią, co składa się na ich „system” poetycko-językowy, który przy pewnej pilności lektury odsłoni niektóre swoje tajemnice. I może wydobędzie na jaw to, co stanowi istotę Ficowskiej wyobraźni, i tym sposobem podpowie, jak różni się jego twórczość od wierszy formacyjnych rówieśników, takich jak Białoszewski, Szymborska czy Herbert, i co Ficowskiego z nimi łączy, bo związki wzajemne też widać dziś wyraźniej. Szło mi w dodatku o to, żeby książka podsuwała odpowiedzi na tego rodzaju pytania – nie tyle dyskursywnie, via komentarz, ile za pośrednictwem układu i wyboru. Powtarzam wprawdzie posłowie z pierwszej edycji (nieznacznie tylko zmodyfikowane), ale powtarzam bez przekonania, że jest niezbędne”.

z posłowia autora wyboru wierszy i redaktora edycji, Piotra Sommera